# Jedzenie
Sic. Czas najwyższy napisać coś o brytyjskim jedzeniu. Hmm… Jest dość łatwo dostępne, oferowane przez wiele sklepów oraz różne placówki gastronomiczne, w różnych kształtach i kolorach, świeże, profesjonalnie i estetycznie opakowane. I to chyba tyle dobrego co można o nim napisać.
Chleb. Najtańszy w Tesco już za kilkanaście pensów, najczęściej z formy, zawsze zapakowany w folię, często krojony. Jak go jeść? Niestety nie napisano na opakowaniu. Chleb o słusznym rozmiarze, który powinien ważyć ok kilograma waży 400g – składa się głównie z powietrza, poprzetykanego gdzieniegdzie ciastem. Każda próba posmarowania go masłem kończy się rozprowadzeniem szczątków kromki po większej części kuchni, oraz brakiem śniadania/kolacji. Bochenki nadające się do jedzenia, posiadające nawet smak (rzadkość wśród produktów UK) to Organic – powyżej 1 funta.
Ziemniaki. Owoce, warzywa plastikowe, sztuczne, bez smaku i aromatu (poza ogórkami które rosną w foliach i to w drugą stronę). Nie łatwo jest również dostać selera, za to rzooooodkiewki(!) to tu mają bycze.
Mięso. Do wyboru – głównie wołowina, ale też popularna jagnięcina oraz świnki – brytyjska, irlandzka, szkocka, mielona i w kawałkach, zwykła najtańsza, „Tesco Finest”, organiczna lub z serii „Healthy Living”. Wszystkie sztuki łączy jednak kompletny i bezlitosny brak smaku. Co by nie kupić, co z nim nie zrobić jak nie doprawić smakuje tak samo. Jedyne dobre mięso można kupić u rzeźnika którego jeszcze nie znaleźliśmy, jednak trawieni rozpaczliwą potrzebą przetrawienia czegoś co do czego jesteśmy pewni że kiedyś żyło poszliśmy to restauracji francuskiej (jak się okazało), gdzie dostaliśmy prawdziwy, smakowity mięsny obiadek. Ceny w sklepach konkurencyjne – za funta można sobie kupić całego słonia jak ktoś potrzebuje. My nie potrzebujemy, więc dokładamy drugiego i kupujemy sobie pierś z kurczaka (od jakiegoś czasu przestałem uważać kurczaka za mięso).
Burgery. Są substytutem mięsa w brytyjskiej diecie i powoli zaczynam rozumieć dlaczego ludzie je jedzą. Co jakiś czas mnie również nachodzi ochota na zabicie bułki z zelówką, mimo że wiem, że będę żałować. Nigdy nie sądziłem, że jako zagorzały miłośnik leczo i parówek zatęsknię za soczystym stekiem lub prawdziwym gulaszem.
Mam coraz silniejsze wrażenie, że Brytyjczycy potrafią zepsuć każdą, najprostszą nawet potrawę. Co prawda przedwczoraj dowiedzieliśmy się od naszego znajomego z Yorkshire, że lokale które odwiedzamy (poza restauracją) są shity. Więc badania nadal będą prowadzone, a poszukiwania zjadliwych rzeczy nieustaną.
Aha – muffiny. To jest to. Niewielkie, puszyste ciastka, wielkości pięści najczęściej jagodowe lub czekoladowe. Nie znałem ich wcześniej. Czekoladowy muffin był pierwszą rzeczą jaką zjadłem na wyspie i był dobry.
